Rjúfum þagnarmúrinn

Í dag 10. sept. er dagur sem er tileinkaður forvörnum gegn sjálfsvígum, ég átti leið um Austurvöll og sá alla þessa hvítu krossa sem búið er að stilla þarna upp og las að það hefðu verið 40 einstaklingar hér á landi sem hefðu fyrirfarið sér árið 2011. Þetta eru 40 einstaklingum of margir. Það er sorglegt að vita til þess að akkúrat á þessari stundu er einhver að hugsa um að best væri að fá að fara; svartnættið, einmannaleikinn og vonleysið er allsráðandi í huga þessa einstaklinga. Hann sér enga framtíð, það er bara svartur veggur fyrir framan hann og enga hjálp að fá, enda gerir hann sér ekki grein fyrir því að það sé hægt að fá hjálp. Ég hef heyrt fólk segja að það að fyrirfara sér sé mesta eigingirni sem til sé, hvað með alla ástvinina sem eftir sitja og ásaka sjálfa sig fyrir að hafa ekki getað komið í veg fyrir þetta. Jú vissulega er það hrikaleg staðreynd að þetta bitnar á þeim sem eftir sitja, en ég held að þeir einir sem hafa verið í þeim sporum að hugleiða sjálfsvíg geti skilið hvernig einstaklingnum leið og ég er ein af þeim. Ég á nokkrar sjálfsvígstilraunir að baki og í dag hugsa ég með skelfingu til þess sem ég lagði á ástvini mína, en vitið þið að þegar ég hafði tekið ákvörðunina þá fann ég til svo mikils léttis, því að ég var sannfærð um að ég væri að færa fjölskyldu minni þá bestu gjöf sem til væri...... að fara. Mér fannst ég bara birði á þeim öllum, þau ættu betra skilið en mig, ég fann bara fyrir umhyggju og ég ætlaði að gefa ennþá meiri kærleika með því að losa þau við þá birði sem ég væri. Mér verður oft hugsað til þessa sjúka tímabils í lífi mínu og ég get ekki skilið hvað gerðist og hvers vegna, ég man bara að vanlíðanin versnaði frá degi til dags, svartnættið varð meira og þyngra og smá saman missti ég sjónir á lífinu, raunveruleikanum, dómgreindinni og hugsunum mínum. Ég vildi óska að ég hefði aldrei lagt þetta á ástvini mína en þetta er staðreind sem aldrei verður tekin til baka. Í dag nokkurn veginn 6 árum eftir að ég veiktist, margar geðdeildarinnlagnir, sálfræði viðtöl,  áfengismeðferðir, því vissulega átti vímuefni stóran þátt í ferlinu, en kannski eitthvað meira um það seinna, og mikla sjálfsskoðun þá er líf mitt þannig að ég bara skil ekki að ég hafi nokkurn tíman langað til að deyja, ég kemst ekki yfir allt það sem ég vil gera í lífinu og mér finnst mér allir vegir færir, þessi stóri svarti múr sem var allsráðandi í lífi mínu er horfin. Ég hreinlega elska að lifa, áður fyrr vildi ég ekki fara á fætur og ef ég komst á fætur þá gat ég ekki beðið eftir að komast í rúmið aftur á kvöldin, núna byrjar dagurinn oftast kl. 06.00 og mér finnst dagurinn of stuttur. Ég er þakklát öllum þeim sem komið hafa að mínum bata og það eru margir m.a. Geðdeildin á Akureyri, 32 a á Landsspítalanum, Hvítabandið, SÁÁ, Samhjálp, AA og SLAA og svo Guð sem allan tíman gekk með mér og bar mig yfir erfiðustu kaflana. Ég veit að það er ekki bara hægt að segja við ástvini sína og börn.....Fyrirgefið mér, ég vildi að þið hefðuð aldrei þurft að ganga í gegnum það sem þið genguð í gegnum. En það verður ekki aftur snúið og það eina sem ég get gert í dag er að lifa lífinu til fulls, taka ábyrgð á lífi mínu og vera til staðar fyrir þá sem þarfnast mín. Í dag kýs ég lífið og elska það og er þakklát fyrir að hafa fengið að lifa.

Gleði, gleði, gleði

Jæja þá er enn einn gleðidagurinn í uppsiglingu og ekki viðrar nú vel til hátíðahalda í blessaðri borginni okkar. Ég startaði í gærkvöldi og fór í Hörpuna og hlustaði á Trió Kristjönu Stefánsdóttur og var alveg frábært að hlusta á hana að vanda, með henni voru Tómas Jónsson á píanó og Valdimar Kolbeinn Sigurjónsson á kontrabassa. Það er algjör unaður að hlusta á Valdimar spila en hann er bassaleikari tríósins Flís sem hefur starfað síðan 1998. það var margt um manninn í Hörpunni í gærkvöldi þó að flestir hafi nú verið að fara á Tony Bennett í Eldborg, en smásaman myndaðist hópur af side cut liði í sínum litríku gallabuxum, menningarvitum og skápafólki, sumir trúlega með skápana á bakinu og aðrir lausir við þá, ég tek þó fram að eini skápurinn sem ég er bendluð við er ísskápurinn en mér gengur frekar illa að komast útúr honum. Tónleikarnir voru í alla staði frábærir en það sem mér fannst meiriháttar var frásögn Árna Heimis Ingólfssonar af lögunum og höfundum þeirra, Árni er tónlistarfræðingur og píanóleikari og hefur alveg yndislega frásagnarhæfileika og fór ég heim mörgum kílóum fróðari um hina ýmsu "hinsegin" höfunda eins og t.d. Cole Porter, Leonard Bernstein og Lorens Hart.

Ég veit ekki hvort að ég dröslist niður í bæ í dag þar sem ég er ekki búin að kaupa mér Burberry-regnhlíf en að öðru leiti óska ég bara öllum til hamingju með þennan dag og fer trúlega bara á mína kvöldvakt í kvöld með ísskápinn á bakinu :)

Viðbúnaður vegna Gleðigöngu

Dagurinn í dag

Stundum er líf mitt svolítið röndótt og þá fer heilinn í mér hamförum og þá vellur oft uppúr mér vitleysan eins og eftirfarandi skrif sýna.

Hinsta kveðja

Ef ég gæti breytt því liðna

og sjálfri mér með,

Þá væri ég ekki hér,

ég væri hjá þér.

En nú ertu farin burt.

Ég mátti vita það,

ástin, hamingjan og gleðin........

voru bara í heimsókn,

þær lytu bara rétt innum dyrnar.......

hvöddu og fóru.

Eftir sit ég með sár á hjarta.......

Og ég ætla aldrei, aldrei að elska aftur,

það er bara of sárt.

Því það þarf stórt hjarta til að elska konu eins og mig......

og er ekki öllum gefið.

Ég hélt það væri þú,

en þú ert bara eins og hinir,

tókst bara það fallegasta og besta sem ég á,

og skildir hitt eftir.......

hitt sem engin vill sjá.

En nú ertu farin....

og við sjáumst ei meir,

nema kannski sem ókunnugt fólk.

Horfumst í augu eitt augnablik,

og minnumst stundanna er við áttum saman.

En ég ætla að geyma það fallegasta sem ég á,

minninguna um þig.....

eða.....

það sem ég hélt að værir þú.

03.08.12

Annars er lífið yndislegt, var að koma úr Hörpunni með 5. miðann sem ég er búin að kaupa á tónleika núna í sumar. En ég fór með vinnufélögum mínum á tónleikana hans Helga Björnss. 17. júní og síðan er ég með 4 aðra miða á tónleika núna á næstu vikum. Annað kvöld ætla ég að skella mér á Tríó Kristjönu Stefánsd. en mig er búið að dreyma um að hlusta á hana live, ég fékk engan til að fara með mér (skrítið fólk sem ég þekki) svo ég ætla bara ein. 25. ágúst ætlum við vinnufélagarnir aftur að fara á tónleika og núna að hlusta á ABBA-tónleikana og 31. ágúst ætla ég aftur að fara og hlusta núna á Stórsveit Reykjavíkur flytja lög Glenn Millers en hann er í sérstöku uppáhaldi hjá mér og enn og aftur vildi engin koma með mér svo ég fer bara ein, en svo líða ekki margar klukkustundir á milli tónleika hjá mér því að 1. sept. ætla ég með góðri vinkonu á Heiðurstónleika Freddie Mercury. Ég get raunverulega ekki beðið með að kaupa mér miða á  Il Trovatore eftir Giuseppe Verdi en það tilfinningaflæði sem á sér stað þar hentar mér ágætlega núna þessa dagana.

Dæmum ekki svo að við verðum ekki dæmd...

Þegar ég las fréttina af ungu konunni frá Litháen sem grunuð er að hafa sett barnið sitt í ruslagám í Reykjavík fylltist ég af sorg, bæði vegna móðurinnar og barnsins. Ég veit ekki hvað gerðist þarna kannski fáum við aldrei að vita það rétta í málinu en ég veit að einhversstaðar í lífi þessarar konu hefur eitthvað gerst sem veldur því að hún bregst svona við. Við erum líka mjög fljót á okkur að dæma, dæma konuna, kærastann hennar, landið hennar og samlanda og að lokum alla útlendinga. Ég rakst á þessar línur hér að neðan og varð hugsað til þessarar vesalings konu og litla barnsins sem aldrei fékk að lifa:

Áður en þú dæmir mig-skaltu kynnast mér

Áður en þú dæmir hátterni mitt-skaltu vita eitthvað um mig

Áður en þú dæmir vini mína-skaltu kynnast þeim

Áður en þú dæmir nokkurn hlut-skaltu líta í eigin barm....!

Förum okkur hægt og látum ekki kjaftagang og sögusagnir stjórna umtali okkar, höfum vorkunn með konunni sama af hvaða ástæðum hún bregst svona við, ég held að enginn geri svona nema að hann sé í algerri örvinglan. Munum líka að innflytjendur eru búnir oft á tíðum að ganga í gegnum ömurlega hluti í sínu heimalandi og koma síðan hingað til Íslands og þekkir kannski fáa eða enga sem það getur leita til í vandræðum sínum.

Saumaklúbbskaka

Jæja þá er ég komin aftur eftir nokkra mánaða fjarveru, en í nóvember þá þurfti ég að bregða mér af bæ í 6 vikur og þegar ég kom aftur mundi ég ekki lykilorðið mitt, svo það er fyrst núna að ég er búin að grafa það upp. Síðan þá hefur ýmislegt gengið á í þjóðfjélaginu sem ég ætla ekki að tjá mig um. Þó er eitt sem mig langar að minnast á en það er niðurstaða kirkjuþings um hjúskaparlögin, loksins var ég glöð yfir gömlu kirkjunni minni, að það skuli vera menn innan kirkjunnar sem vilja halda fast utan um hjónaband milli karls og konu og ekkert annað.

En nóg um það, ég ætla að skella hér inn uppskrift af köku sem maðurinn minn fyrverandi bakaði og kom mér verulega á óvart einn dag þegar ég kom heim úr vinnunni. Kakan heitir Saumaklúbbskaka

3 egg

1 bolli sykur

1 bolli mulið Corn Flakes

1 bolli saxaðar möndlur

1/2 bolli saxað súkkulaði

1 tsk lyftiduft

Egg og sykur þeytt saman og öllu síðan blandað saman við og hellt út í 2 meðalstór form sem klædd hafa verið með álpappír. Bakað v/ 150° C í ca. 45-50 mín.

Karmellukrem og rjómi settur á milli og ofan á.

Karmellukrem: 2 bollar ljós púðursykur, 2/3 bolli rjómi, 1/2 tsk vanilludropar og hnífsoddur af fínu salti.

Karmellukremið soðið í ca. 1-2 mín. í potti og hrært stöðugt í. Tekið af hitanum og þeytt vel þar til það fer að stífna. Ef það verður of stíft þá bætið aðeins rjóma útí það. Nú kremið er sett á báða botnana og rjóm ofan á. Kakan sett saman og hulin rjóma og súkkulaðispænum dreypt yfir.

Verði ykkur að góðu og verið góð!

Kaflaskil

Ég stend frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Þarf að taka ákvörðun um líf mitt. Ætla ég að vera í sama gamla farinu eða ætla ég að gera breytingar á lífi mínu. Það er alltaf erfitt að standa frammi fyrir svona ákvörðun, en þetta er spurning um líf eða dauða. Ég held að ég velji lífið, það er það sem mig langar til. Nú er bara að sparka í rassgatið á sjálfum sér og byrja upp á nýtt. Ef Guð er með mér hver er þá á móti mér?

Erfiðir tímar...

Kvíði

Ég finn þig nálgast og breiða úr þér,

eins og dalalæða vefur sér um dalverpin.

Ég finn kalda krumlu hertaka huga minn og sál,

kreysta hjarta mitt.

Angistin býr um sig í maganum, og kaldur svitinn baðar líkama minn.

Hjartað slær hraðar og hraðar, eins og það væri á flótta.......

flótta undan einhverju skelfilegu,

sem ég hvorki sé né heyri,

 en ég veit að það er þarna.

Það býður eftir að ég lamist,

og missi tökin á sjálfri mér.

Já það eru ekki allir dagar góðir dagar, þá er gott að eiga Guð að og fela honum öll sín vandamál.

Vinir

Þannig líður mér bara í dag...

Vinir eru eins og sandur á sjávarströnd,

þeir eru í þúsunda tali, brosandi og allt um kring,

glaðir á góðri stundu,

viljugir að hlusta og vera til staðar,

alltaf er þú þarfnast þeirra.

Þó bara ekki í dag........

Kanski á morgun eða hinn?

Eða gætir einhver annar reddað þér?

Ef erfiðleikar steðja að, Þá eru þeir eins og sandurinn á sjávarströndu,

sem aldan flæðir yfir......

farnir burt og sjást ekki meir.

Og hvað...?

Hvað með fórnarlömbin voru þau bara sátt við þessi málalok?

Hótuðu fólki lífláti með plastbyssu

Eplakaka fátækamannsins...

Þessi eplakaka er búin að fylgja mér síðan ég var ca. 17 ára gömul. Þá leigði ég herbergi hjá þeim heiðurshjónum Ingu Fjelsteð og Hannesi Sigurjónssyni í litlu loftherberbergi í Hellisgötu í Hafnarfirði. Ég var ekki mikil húsmóðir þá, en gat þó bakað þessa einföldu eplaköku. Þessi hjón voru mér mikils virði enda bjó ég hjá þeim um tveggja ára skeið meðan ég stundaði nám í Flensborg í Hafnarfirði. Ég vil með þessu minnast þessara heiðurshjóna með því að setja inn þessa uppskrift. Ég bíst við að þeir sem umgangast mig reglulega séu búnir að fá nóg af þessari köku, en ég vil samt deila henni með ykkur, því að ef þið eigið eftir að koma til mín í heimsókn, þá eigið þið öruglega eftir að fá þessa köku aftur á borðum hjá mér.

1 bolli hveiti

1 bolli sykur

1 bolli vatn

1 egg

1 tsk. natron

1/2 tsk. salt

2 stk. flysjuð og niðurskorin græn epli

Þessu er öllu blandað saman og sett í ofnfast fat

Síðan er sett ofaná þetta

1 bolli kókosmjöl og 1 bolli dökkur púðursykur ( Gott er að eiga blöndu af þessu þ.e. kókos og púðursykri alltaf tilbúið í búrskápnum ef með þarf á að halda)

Blandan er sett ofaná eplablönduna og bakað við 160-180°C í ca. 45 mín. Fer eftir hversu stórt fatið er. Miðjan á kökunni á að springa, prufið með prjóni til að vita hvort kakan er bökuð.

Borin fram með vanilluís eða þeyttum rjóma.