Dæmum ekki svo að við verðum ekki dæmd...

Þegar ég las fréttina af ungu konunni frá Litháen sem grunuð er að hafa sett barnið sitt í ruslagám í Reykjavík fylltist ég af sorg, bæði vegna móðurinnar og barnsins. Ég veit ekki hvað gerðist þarna kannski fáum við aldrei að vita það rétta í málinu en ég veit að einhversstaðar í lífi þessarar konu hefur eitthvað gerst sem veldur því að hún bregst svona við. Við erum líka mjög fljót á okkur að dæma, dæma konuna, kærastann hennar, landið hennar og samlanda og að lokum alla útlendinga. Ég rakst á þessar línur hér að neðan og varð hugsað til þessarar vesalings konu og litla barnsins sem aldrei fékk að lifa:

Áður en þú dæmir mig-skaltu kynnast mér

Áður en þú dæmir hátterni mitt-skaltu vita eitthvað um mig

Áður en þú dæmir vini mína-skaltu kynnast þeim

Áður en þú dæmir nokkurn hlut-skaltu líta í eigin barm....!

Förum okkur hægt og látum ekki kjaftagang og sögusagnir stjórna umtali okkar, höfum vorkunn með konunni sama af hvaða ástæðum hún bregst svona við, ég held að enginn geri svona nema að hann sé í algerri örvinglan. Munum líka að innflytjendur eru búnir oft á tíðum að ganga í gegnum ömurlega hluti í sínu heimalandi og koma síðan hingað til Íslands og þekkir kannski fáa eða enga sem það getur leita til í vandræðum sínum.

Saumaklúbbskaka

Jæja þá er ég komin aftur eftir nokkra mánaða fjarveru, en í nóvember þá þurfti ég að bregða mér af bæ í 6 vikur og þegar ég kom aftur mundi ég ekki lykilorðið mitt, svo það er fyrst núna að ég er búin að grafa það upp. Síðan þá hefur ýmislegt gengið á í þjóðfjélaginu sem ég ætla ekki að tjá mig um. Þó er eitt sem mig langar að minnast á en það er niðurstaða kirkjuþings um hjúskaparlögin, loksins var ég glöð yfir gömlu kirkjunni minni, að það skuli vera menn innan kirkjunnar sem vilja halda fast utan um hjónaband milli karls og konu og ekkert annað.

En nóg um það, ég ætla að skella hér inn uppskrift af köku sem maðurinn minn fyrverandi bakaði og kom mér verulega á óvart einn dag þegar ég kom heim úr vinnunni. Kakan heitir Saumaklúbbskaka

3 egg

1 bolli sykur

1 bolli mulið Corn Flakes

1 bolli saxaðar möndlur

1/2 bolli saxað súkkulaði

1 tsk lyftiduft

Egg og sykur þeytt saman og öllu síðan blandað saman við og hellt út í 2 meðalstór form sem klædd hafa verið með álpappír. Bakað v/ 150° C í ca. 45-50 mín.

Karmellukrem og rjómi settur á milli og ofan á.

Karmellukrem: 2 bollar ljós púðursykur, 2/3 bolli rjómi, 1/2 tsk vanilludropar og hnífsoddur af fínu salti.

Karmellukremið soðið í ca. 1-2 mín. í potti og hrært stöðugt í. Tekið af hitanum og þeytt vel þar til það fer að stífna. Ef það verður of stíft þá bætið aðeins rjóma útí það. Nú kremið er sett á báða botnana og rjóm ofan á. Kakan sett saman og hulin rjóma og súkkulaðispænum dreypt yfir.

Verði ykkur að góðu og verið góð!

Ræktin...og tilheyrandi leiðindi

Já ég er s.s. búin að kaupa mér líkamsræktarkort og tilheyrandi fatnað og nú er bara að sjá hvort ég held út árið, því það dugði ekkert minna en árskort. Ég hef reyndar keypt mér árskort í ræktina áður og hef haldið það út í mestalagi 3 mán. Nú er bara að sjá hversu lengi ég held út tímabilið, ef ekki verð ég orðin gamalmenni innan fárra ára.

Kaflaskil

Ég stend frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Þarf að taka ákvörðun um líf mitt. Ætla ég að vera í sama gamla farinu eða ætla ég að gera breytingar á lífi mínu. Það er alltaf erfitt að standa frammi fyrir svona ákvörðun, en þetta er spurning um líf eða dauða. Ég held að ég velji lífið, það er það sem mig langar til. Nú er bara að sparka í rassgatið á sjálfum sér og byrja upp á nýtt. Ef Guð er með mér hver er þá á móti mér?

Erfiðir tímar...

Kvíði

Ég finn þig nálgast og breiða úr þér,

eins og dalalæða vefur sér um dalverpin.

Ég finn kalda krumlu hertaka huga minn og sál,

kreysta hjarta mitt.

Angistin býr um sig í maganum, og kaldur svitinn baðar líkama minn.

Hjartað slær hraðar og hraðar, eins og það væri á flótta.......

flótta undan einhverju skelfilegu,

sem ég hvorki sé né heyri,

 en ég veit að það er þarna.

Það býður eftir að ég lamist,

og missi tökin á sjálfri mér.

Já það eru ekki allir dagar góðir dagar, þá er gott að eiga Guð að og fela honum öll sín vandamál.

Vinir

Þannig líður mér bara í dag...

Vinir eru eins og sandur á sjávarströnd,

þeir eru í þúsunda tali, brosandi og allt um kring,

glaðir á góðri stundu,

viljugir að hlusta og vera til staðar,

alltaf er þú þarfnast þeirra.

Þó bara ekki í dag........

Kanski á morgun eða hinn?

Eða gætir einhver annar reddað þér?

Ef erfiðleikar steðja að, Þá eru þeir eins og sandurinn á sjávarströndu,

sem aldan flæðir yfir......

farnir burt og sjást ekki meir.

Og hvað...?

Hvað með fórnarlömbin voru þau bara sátt við þessi málalok?

Hótuðu fólki lífláti með plastbyssu

Eplakaka fátækamannsins...

Þessi eplakaka er búin að fylgja mér síðan ég var ca. 17 ára gömul. Þá leigði ég herbergi hjá þeim heiðurshjónum Ingu Fjelsteð og Hannesi Sigurjónssyni í litlu loftherberbergi í Hellisgötu í Hafnarfirði. Ég var ekki mikil húsmóðir þá, en gat þó bakað þessa einföldu eplaköku. Þessi hjón voru mér mikils virði enda bjó ég hjá þeim um tveggja ára skeið meðan ég stundaði nám í Flensborg í Hafnarfirði. Ég vil með þessu minnast þessara heiðurshjóna með því að setja inn þessa uppskrift. Ég bíst við að þeir sem umgangast mig reglulega séu búnir að fá nóg af þessari köku, en ég vil samt deila henni með ykkur, því að ef þið eigið eftir að koma til mín í heimsókn, þá eigið þið öruglega eftir að fá þessa köku aftur á borðum hjá mér.

1 bolli hveiti

1 bolli sykur

1 bolli vatn

1 egg

1 tsk. natron

1/2 tsk. salt

2 stk. flysjuð og niðurskorin græn epli

Þessu er öllu blandað saman og sett í ofnfast fat

Síðan er sett ofaná þetta

1 bolli kókosmjöl og 1 bolli dökkur púðursykur ( Gott er að eiga blöndu af þessu þ.e. kókos og púðursykri alltaf tilbúið í búrskápnum ef með þarf á að halda)

Blandan er sett ofaná eplablönduna og bakað við 160-180°C í ca. 45 mín. Fer eftir hversu stórt fatið er. Miðjan á kökunni á að springa, prufið með prjóni til að vita hvort kakan er bökuð.

Borin fram með vanilluís eða þeyttum rjóma.

Mig langar að lifa...

Oft hef ég dansað línudans með líf mitt í höndunum. Ég hef stundum vaðið í svo miklu myrkri að ég hef ekki getað hugsað mér að lifa lengur. Þrátt fyrir að eiga trú á Jesú Krist þá hefur myrkrið stundum tekið yfir öll völd hjá mér. En ég hef bara verið svo heppinn að ég hef alltaf hitt fólk sem hefur verið viljugt að hjálpa mér, ég get ekki annað en þakkað fyrir það heilbrigðiskerfi sem við búum við, kannski var ég bara svona heppin. En ég veit að ég er heppin að vera á lífi og þegar ég horfi til baka þá dettur mér í hug sagan um sporin í sandinum. Þó svo að mér hafi stundum fundist Guð hafa yfirgefið mig, þá veit ég í dag að svo var ekki. Þegar myrkrið var sem dimmast, þá var hann þar með ljós sitt, þegar örvæntingin var sem mest, þá var ég í fangi hans og þegar mér fannst líf mitt vera einskins virði, þá sagði hann mér að hann elskaði mig. Ég er honum þakklát fyrir alla þá sem hann hefur sent mér á þessum erfiðu tímum og glætt lífi mínu von. Ég er líka þakklát fyrir það að hann bar mig þegar mér fannst allt vera búið. Ég var að hlusta á Omega eitt kvöldið þegar ég heyrði Erdnu Varðardóttur syngja lag sem fangaði eyru mín og mig langar að gera textann úr laginu að mínum.

"Mig langar að lifa,

og lífið gefa þér, sem elskar mig.

Á meðan mitt hjarta slær,

vil ég lifa,

lifa með þér.

Akkúrat þarna er ég stödd í dag, mig langar að lifa, lifa fyrir hann sem hefur verið með mér í gegnum lífið. Guð lofaði að hann mundi ganga með okkur í gegnum allt. Það er bæn mín í dag að þeir sem finna sig á þeim stað þar sem ég var, að þeim hljóti gæfa til að taka á móti Jesús, því þar er hjálpræðið að finna.

Guð veri með ykkur.

 

Guði sé lof...

Ég rakst á þessa grein á blogginu, hún fékk mig til þess að stoppa eitt augnablik og hugleiða stöðu mína í lífinu. Oft er fólk að velta því fyrir sér hvað lífsgæði eru og eru svörin trúlega eins mörg og við mennirnir erum margir. Ég er svo vel stödd í lífinu að ég valdi mér menntun sem nýtist vel, en ég er sjúkraliði. Ég er í fullu starfi og vinn á góðum vinnustað þ.e. á Dvalarheimilinu Hlíð á Akureyri. Starfið mitt er oft á tíðum mjög erfitt en að sama skapi gefandi. Ég vinn 8 klst. á dag og hef 16 klst. heima sem ég get eytt að vild. Ég fæ launaumslagið mitt um hver mánaðarmót. Þá legg ég fyrir það sem ég og sonur minn þurfum til að lifa út mánuðinn, restin fer í að borga skuldir, það er engin afgangur þegar þetta er búið. Mér finnst það vera lífsgæði að vera í góðri vinnu, eiga fallegt heimili og þokkalegan bíl. Mér finnst það vera lífsgæði að geta keypt í matinn, kaupa bensín á bílinn, haldið áfram að borga skuldir og látið enda ná svona þokkalega saman. Mér finnst það vera lífsgæði að vera með heilsu til að geta starfað. Mér finnst ég hafa það gott þegar ég les svona grein og ég þakka Guði fyrir öll mín lífsgæði. Líf mitt er engin dans á rósum, en ég hef það betra en svo margir aðrir. Mér finnst ég vera undir náð Guðs. Nú má engin misskilja mig þannig að náð Guðs sé ekki yfir öllum, hún er það. En við verðum að treysta Guði og sérstaklega núna þegar þrengir að. Við megum ekki sleppa björgunarhringnum, sem er Jesús.  

Þetta er greinin:

"Ég ætla nú reyndar ekkert að leggjast hér í vælugang, langar bara að minna ykkur, heilbrigða fólkið, á það að þó svo að einhverjir svíki og pretti kerfið, þá er meirihluti okkar öryrkja, hreinlega of veikur til að vinna, suma daga eigum við meira að segja erfitt með að lifa af daginn. Hver mundi vilja ráða fimmtuga kellingu í vinnu upp á þau býtti að hún mætti kl. 13.00 og væri jafnvel farin 14.00 eða jafnvel að hún ynni til fjögur og gæti svo ekki mætt daginn eftir vegna eftirkasta, nei það vill enginn skipta við öryrkjann, hugsið dæmið til enda, hvernig líður ykkur eftir sumarfrí og jafnvel bara langt helgarfrí? ykkur dauðlangar að fara í vinnuna og hitta vinina og nýta krafta ykkar og snilli, öryrkinn á aldrei frí, það bíður aldrei neinn eftir okkur. "

Ég bið bara til Guðs um að hann gefi okkur náð til þess að sjá hvað eru raunveruleg lífsgæði, en það er að trúa á hann og fela allt okkar líf í hans hendur.

Ég ætla svo að deila með ykkur orði úr Matt. 11:28

"Komið til mín, allir þér sem erfiði hafið og þungar byrðar, og ég mun veita yður hvíld."

Guð veri með ykkur